Niets nergens nooit

Olst, 11 juli 2018

Locatie: google maps

In het kader van een bijeenkomst in Olst waarin er vanuit verschillende disciplines, waaronder de kunsten, werd nagedacht over een landschapsstrategie voor de IJsselvallei, nam ik deel aan een excursie langs diverse Koude Oorlog werken die in het gebied liggen. We zagen een hospitaalbunker, een ingegraven Sherman tank en een inlaatwerk. Ook liepen we over dit plateau.

Midden in een natuurgebied is de aanwezigheid van zo’n grote plak beton op zijn minst verrassend. Het object schept een soort tussenruimte tussen het weiland, het water en de bomen omdat het te breed is om een weg te zijn. Maar voor een plein is het weer te smal. Als je er op loopt, lijkt het alsof je even nergens bent, in een no man’s land tussen weiland en struwelen.

Het object ligt er bij als nieuw, alsof de tijd hier stil staat. Het is een dikke betonnen laag waar in tegenstelling tot gewone straten of asfaltwegen nergens een sprietje gras doorheen groeit. Het had al lang overgroeid kunnen zijn, maar er is geen enkel teken van leven op het beton. Daarmee is het beeld van dit plateau als plat object misschien wel een illusie, en zou dit even goed slechts de bovenkant van een object kunnen zijn dat heel diep de grond in gaat.

Deze gedachte verleidt om het object uit te graven, maar door dat niet te doen blijft het mysterie rondom de omvang van het beton behouden. Hoe diep dit object ook is ingegraven, bovenop is er helemaal niets. Het is een ruimte voor niets, nergens en nooit.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren